Opowieść o dawnej Warszawie i jej mieszkańcach, o czasach, gdy Nowy Świat leżał na peryferiach miasta a Krakowskie Przedmieście było wybrukowane drewnianymi kostkami. Po ulicach jeździły dorożki i omnibusy, po podwórzach wędrowali obnośni sprzedawcy cebuli, orzechów, kołder, garnków... Autor
Jest to trzecia książka autora. "Sceneria tej książki są przede wszystkim stare, warszawskie więzienia: marszałkowska wieża, Cuchthauz przy ul. Pokornej, podziemia ratusza na Starym Mieście, Prochownia, niektóre pomieszczenia w pałacu Krasińskich i w pałacu Bruhla..." (ze wstępu autora)
Niezwykli klienci Temidy: Sprzedawczyk książę Adam Poniński, aferzystka z dworu króla Stasia - Dogrumowa, spadkobiercy Chopina, hrabina Janina Potocka procesująca się o wiślane piaski, hrabia August ("Gucio") Potocki handryczący się z koleją o spóźniony pociąg, Władysław Reymont dochodzący na
Stanisław Milewski pokazuje w swojej książce panoramę obyczajów i mentalności mieszkańców dziewiętnastowiecznej Warszawy, widzianą przez pryzmat ówczesnej prasy. Wykorzystuje w tym celu notatki z gazet, kroniki wydarzeń, rozporządzenia policyjne, artykuły prawników i relacje z rozpraw sądowych.
Kontynuacja Intymnego życia niegdysiejszej Warszawy. I tym razem autor zabiera nas w podróż w czasie i oprowadza po ciemnej stronie miasta, gdzie w zaułkach czyhali zabójcy, wyreźnicy i doliniarze byli prawdziwą plagą, kasiarze budzili przerażenie bankierów, a oszuści i naciągacze mieli się całkiem
Stanisław Milewski jak mało kto potrafi oczarować czytelnika klimatem przedwojennej Warszawy. Na kartach jego najnowszej książki znajdziemy to wszystko, co umyka twórcom podręczników historii, choć wrośnięte jest w folklor stolicy równie mocno jak kultura i sztuka. Uliczne zabawy i rozrywki,
Zaskakujący obraz XIX-wiecznej Warszawy, w której przeciętna długość życia wynosiła 33 lata. Studnie i ustępy zdobiły każde podwórze, rynsztokami płynęły ścieki, a na letnisko jeździło się do Anina albo Czerniakowa. Książka opowiada o prozaicznych sprawach, jak ceny w sklepach, warunki pracy i
Zbierając materiały do tej książki, autor przewertował numer po numerze mikrofilmy takich dzienników jak: "Kurier Warszawski", "Kurier Polski", "Rzeczypospolita", które zatrudniały renomowanych sprawozdawców sądowych, często adwokatów. Na kartach książki ożywają: Szpicbródka, Hipek Wariat, Felek
W 1933 r ukazała się książka " Życiorys własny przestępcy", podpisana: Urke- Nachalnik. Wkrótce posypały się inne książki i teatralne sztuki. Napisał je człowiek, który większość swego dorosłego życia spędził za więziennym murem- w łomżyńskim "Czerwoniaku", w warszawskim "Mokotowie", wreszcie w
